ΤΟ ΙΔΕΑΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΧΕΙΜΑΡΡΩΔΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΗΣ ΚΙΚΗΣ ΔΗΜΟΥΛΑ

Γράφουν: Χριστίνα Κάρκουλα - Οδυσσέας Παπακωνσταντίνου (μαθητές της Γ’ Λυκείου του «ΙΔΕΑ»)

Μέσα στα πλαίσια του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας οι μαθητές του σχολείου ΙΔΕΑ επισκέφτηκαν την ποιήτρια Κική Δημουλά την οποία είχε την τιμή να φιλοξενεί το ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαρίδη στον Πειραιά. Υπό την καθοδήγηση της Διευθύντριας κας Αναστασίας Αργέντου και των καθηγητών τους Ευανθίας Κοσμά και Γιούλης Χελιώτη, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να γνωριστούν με το λογοτεχνικό έργο της ποιήτριας, να αφουγκραστούν τον παλμό της και να ταξιδέψουν στον υπέροχο κόσμο της. Και το ταξίδι άρχισε…

Ταξίδι… ίσως η πιο πολυδιάστατη και πολυεδρική έννοια… Κάθε ταξίδι και μια περιπλάνηση, μια αναζήτηση με πυξίδα την ίδια τα ζωή που με πάθος και ένταση οδηγεί στο άγνωστο. Ταξίδια πάνω στο άρμα της λογοτεχνίας με νόηση, πνεύμα και μοναδικό συνοδοιπόρο την καρδιά. Ταξίδια παρέα με τη ζωή για την απέναντι όχθη, εκεί όπου ηχούν οι σάλπιγγες του Παραδείσου και το τραγούδι τους δεν επιτρέπει ποτέ στο σκοτάδι να σκεπάσει το φωτεινό μανδύα της αέναης πνευματικότητας….

Εμείς, όμως, οι απλοί διαβάτες της ζωής αρκεστήκαμε σε ένα ταξίδι της νόησης με οδοδείκτη την ίδια την Κική Δημουλά όχι αποκλειστικά με την αχλύ της ποιήτριας αλλά με τη ζεστή και οικεία πνοή ενός καθημερινού ανθρώπου. Κουρασμένη, ταλαιπωρημένη από τη ζωή, με πάθη, λάθη, αδυναμίες και αναπάντητα «γιατί», χαμογελούσε γλυκά και προσπαθούσε κρατώντας μας το χέρι να μας συστήσει με την αιωνιότητα και τη μακαριότητα της πνευματικής ζωής. Θέμα; Μα φυσικά ο έρωτας, αυτή η ακατάλυτη ορμή που επηρεάζει σύγκορμα την προσωπικότητά μας δίνοντας την ψευδαίσθηση, πως η ζωή χωρίς έρωτα είναι σαν τη γη χωρίς νερό!

gt; Με νοσταλγία στα μάτια, με χαμόγελο και πάντοτε με ευγένεια, μέσα από μια αδιάκοπη ερωταπάντηση μεταξύ των παρευρισκομένων μαθητών και της ίδιας, ταξιδέψαμε μαζί της στο φιλόξενο πνευματικό της κόσμο. Γνωρίσαμε την αλήθεια του λόγου της και διδαχθήκαμε για την ταπεινότητα και την αυτοσυγκράτηση παρά την αδάμαστη ορμή των νεανικών κυμάτων που κατακλύζουν τον έφηβο και απειλούν να κόψουν το σχοινί που κρατάει τη βάρκα του δεμένη στο τρικυμιώδες αγκυροβόλι της ζωής.

Το μήνυμά της;

«Να διασχίσετε πολλές θάλασσες μέχρι να βρείτε επιτέλους τα νερά, που θα αγκαλιάζουν γλυκά το κοσμογυρισμένο κορμί σας….